.....Rüyadaymýþçasýna umursamaz olmak istiyorum. Ama her uyanýþýmda ayný rüya dikiliveriyor karþýma.
Hani paradokslarýn çözümü yoktur ya. Ayný misal... “Damdan düþtü bir kurbaða, titretti kuyruðunu, onu gören bir asker aldý götürdü onu. Mezarýný kazdýlar. Mezar taþýna...
Duygulara gerçeklik giydirmektir yazý. Onu bir an kaðýda ve kaleme indirgeyip okuyucuya aktarmak sonra okuyucuda tekrar ulvileþtirmektir. "Kalem aklýn dilidir" diyor Cervantes. Yazý; farklý þuurlarda meþaleleri birer birer yakar ve karanlýk yollarý aydýnlatýr. Yazýya asaletini verende budur zaten. Zihinleri irfanýn aydýnlatýcý ikliminde soluklanmaya çaðýrýr bir an. Bir an dinlenmeye ve durup düþünmeye, yaþadýðýnýn farkýna varmaya ve özgürleþmeye...
Sarýkamýþ’ý Seyretmek, þehit sesleri duymak sessizce dünyaya kapalý, ruhlara açýk huzur içinde... Sarýkamýþ’ý seyretmet apayrý bir beste sarýçamlar beyaz kardelenler sanki ruhumu çerçeveliyor. Bir kaç dakika da olsa seyredip hissetmek ve sessizce þehit kokularýyla koklaþýp konuþmak Yine yavaþ yavaþ yaklaþtýkça o günlerin acý iklimi Ýçimde bir kor düþüyor, yazýp söyleniyorum kendi...
Tasavvuf kal(söz) deðil haldir(yaþamak).Tasavvuf ancak yaþanýrsa tam manasýyla anlaþýlýr demektir. Bizler tasavvufu özüyle yaþayanlarýn tasavvufa getirdikleri tarifleri sizinle paylaþýyoruz. Bu minval üzere tasavvuf yaþandýkça tadýlan ve idrak edilen bir ilimdir. Dolayýsýyla kelimelerle onu kâmilen ifadeetmek zordur.
Allah dostlarý her biri kendi tattýklarý veya onlara açýlan...
Sayfanýn sonuna gelmeden ömrü hitama erdirmek... Son nefes... son kelâm... son... son...Yakýn olan mý sondur, son olan mý yakýn? Yakýnmalarýmýz neye, ya da kime? Kimedir isyanlarýmýz? Avuçlarýmýzda birkaç damla yaþ kaldý sadece, istiðfarý ihmale uðrattýðýmýz gecelerden... Fukarasý olduk cehennem nârýna þefaat edecek olanýn... Yüzlerimiz ne topraða ne de semaya dönük... Ahvel olmuþ gözlerimizle asýlda tek olan yollarýmýz çiftlenmiþ, bizler ne saðýndan...
Düþünürdüm her gün, insanoðlu neden güler, neden aðlar, neden sessizdir bazý zamanlar? Sonunda buldum, sevgiymiþ meðer insaný düþündüren, güldüren ve aðlatan. Kuþlar tercüman oldu bana, havayla, daðlarla ve gökyüzüyle konuþmama. Meðer þu bizim bildiðimiz sevgi, gülmekten ibaret deðilmiþ. Sordum onlara, peki nedir diye sevgi, iþte o zaman sustular, küstüler bana. Acaba bir hata mý ettim diye düþününce, sus dediler bana, alma dediler o kelimeyi aðzýna. Siz insanlar, kirlettiniz o temiz-pak...
.....Rüyadaymýþçasýna umursamaz olmak istiyorum. Ama her uyanýþýmda ayný rüya dikiliveriyor karþýma.
Hani paradokslarýn çözümü yoktur ya. Ayný misal... “Damdan düþtü bir kurbaða, titretti kuyruðunu, onu gören bir asker aldý götürdü onu. Mezarýný kazdýlar. Mezar taþýna þöyle yazdýlar: damdan düþtü bir kurbaða, titretti kuyruðunu....” diye devam eden bir paradoksa düþmüþüz be gülüm!
Ben damdan düþüp kuyruðunu...
| Bugün | Bu Hafta | Bu Ay |
| Bugün | Bu Hafta | Bu Ay |